آیاپیر (خرم سعیدی ) - شعر بختیاری
فرهنگ و ادبیات بختیاری
درباره وبلاگ



مدیر وبلاگ : خرم سعیدی
نویسندگان
نظرسنجی
نقد و بر رسی توسط بازدید کنندگان محترم








جمعه 4 فروردین 1396 :: نویسنده : خرم سعیدی
ﺧﺮﻡ ﺳﻌﻴﺪﻱ:
« ولات بختیاری»

گُمب گل اِی گُو وِ گل،گٙو تو بیو وا جلو
دام وُ دٙدو مو تونی،پاته بکش زی برو
سٙوزه وِ چی اٙو وِ دٙو،اٙو وِ دٙو وُ رُو وِ رٙو
باد دو زلف هونه، شونه اکی رٙو وِ رٙو
رهده وِ هوش اُو چنو،رُو روون مین جو
تُر اخوره واگلو،چی کلو و ُمه ی نٙو
گل انیشت مین او،آینه و مه ی نو
خنده منِ ریس وُ گُو،عید اُوی دی بیو
عیسِ گُل آسمون،وٙسه وِ لٙم یٙ دٙمون
تا کِه تیه بـر کُنه،برچ ازنه نٙو وِ نٙو
جِست وُ بغل زٙی گِری،گِیل جوه دا وِ شیر
سٙوزه کِه ری ایگوشی،هر دُو تیاسه وِ خٙو
اُو حُنکی باد صُو،کِرده دٙم مشک واز
جون اگره بزگر از،بُوی هو وٙخت درو
گٙل گٙلِ اُو بُندیل،بُنگ اگن مین تنگ
هاچق گُل ویدنه یا گِل وُ بردا وُ اٙو
بیوی گل ریگشون،خواس وِ دُوا آسمون
بٙس وُ گره زی دلس،نا وِ دلِ هو گرو
کنگرِ دندونه ای،زلف کُهِ شونه زٙی
اُو دٙم صُو صٙوق،واز بکی راز شٙو
فاش اٙوی راز گل،هاچق دومای پیر
خرس اریزه همس،تٙش تشیه کِرده تٙو
گُوی کِه قول«اٙری»نُمزدِ اٙشنی وٍ نٙو
پازنٍ پا وِ کاو،کوگ نٙر اینا وٍ دٙو
کوگ اِغرمنه وِ غم،تنگٍ دلس بیش وُ کم
گُمب کلوس ای دٍری،زیر همو برف نٙو
نٙشم وُ چه خیفن همه،بٙرد وُ دِرهدای کُه
تا بِرسه وٍ گل وُ چٌشمه وُ اٙوٍ بِرٙو
تٙش اگشن اُو گلا،بند ابندن وٍ نا
شاه سوارن همه،هیرد وُتلو واز وُ خٙو
لٙرسه دلِ مُو همس،جور اٙو وُ مه ی نٙو
تی نگُشم ری ولات،مرگ بگو گو برو

#خُرم_سعیدی
Telegram.me/khorram_saeedi




نوع مطلب :
برچسب ها : خرم سعیدی، شعر محلی بختیاری، شعر لری بختیاری، ولات بختیاری،
لینک های مرتبط :
جمعه 20 اسفند 1395 :: نویسنده : خرم سعیدی
خرم سعیدی:
« مال چواسه »

جُورِ بازبازک اِبازن شِو وُ رُو
آسمون واز وُ فراق
شٙوِ پر رازِ نهاده سٙرِ شُون
جُورِ « هرکول» زمون.
دیِ شو بال اِگُشه
یابو آسارنه بٙسه سرِ سٙرد آخورِ کُه
لچک الماس نما نادِ وِ سر اِی دٙونه
شٙوکُله مٙه نِه نهاده گُر سر فیس اِکُنه
وا لِورگ باد صٙوق
گرگ لُوق ناد وِ دٙو
غولِ سایه وِ شتاو ای ورگشت
کاکونگ زیر شُکه
داغ دل ایخونه
یُو چِه مالیه دیه
کِه چنو دٙمبٙرده
همه چیس هید چواسه ایچو
ظلمونی بگریسونِ وِ چی «اسکندر»

#خُرم_سعیدی ۹۵خورشیدی
Telegram.me/khorram_saeedi




نوع مطلب :
برچسب ها : خرم سعیدی، شعر نو لری بختیاری، شعر نو بختیاری، شعر نو لری، مال چواسه،
لینک های مرتبط :
جمعه 20 اسفند 1395 :: نویسنده : خرم سعیدی
خرم سعیدی:
« وصال صبح »

سایه دنبال سایه سیاه،نرم نرم
آفتاب را ربود در کام دورها در پناه خود
آغوش مغربی ماه
با کاکل نقره ای
چنگ در چشم پرده زمخت شب
با شیهه خشم،ته مانده شب را درهم نوردید
نسیم خاموشی سد غم سیاه
یال به قهر می افشاند،
راه دل می آزرد.
بانگ خروسی،آغوش خواب می گشود
عقبه شب را عقب راند
خیال نیش آفتاب
جای پای زجر کینه های بی زبان
که خوار کش گریه گردیده بود
دورادور،به کلاه کوه نوید می داد.

#خُرم_ سعیدی زمستا۹۵ خورشیدی
Telegram.me/khorram_saeedi




نوع مطلب :
برچسب ها : خرم سعیدی، شعر نو نیمایی، وصال صبح،
لینک های مرتبط :
پنجشنبه 19 اسفند 1395 :: نویسنده : خرم سعیدی
ﺧﺮﻡ ﺳﻌﻴﺪﻱ:
« هوشٙوی »

دٙم تیه حُشک دِرهد
چشمه ایزید وِ در
مِثِ بِسِدِ سِبید
مٙهیه هٙی اِبِلیوه شٙو وُ رُو
تُر خُوره رٙه اِبُره
وِ رٙهِ دیر اِره
اِرٙسونه خُوسه وِ تِشنه ولات
هُو هِدک شیشه جُون.
همی اِمرو وُ صُوا
جُون اٙیر بُردیم دٙر
دٙسِ « ریز گرد» کٙلُو
هُوشٙوی پُک اِ کُنیم اِی میریم
چینکه چٙه کندن سیس
اِبُرن وُ اِ بٙرن چی بٙهیگ خین بٙس
وِ غٙریوی وُ غریوی رٙهٍ دیر
قولِ « افسر» گودنی:
اٙویه چی لیره
صحاو ای اٙوِ خُو
گاشه امرو یا صو
تِشنهی اِی میره

#خُرم_سعیدی زمستان ۹۵
Telegram.me/khorram_saeedi




نوع مطلب :
برچسب ها : خرم سعیدی، هوشوی، سعر محلی بختیاری، شعر لری بختیار:،
لینک های مرتبط :
دوشنبه 16 اسفند 1395 :: نویسنده : خرم سعیدی

« گلستونی ولات »

وُلاتِ خُوه ایما،چِه بی دٙنگِ وُ بی فٙنگ. وِ نُو گُل وٙنه وا نا وُ زٙنه میخک تری من تُرنه، سر اٙنگُستِ حٙنا بـنده هُو وا هٙر گُلِ پینه، سرِ هٙرِ چشمه وٙنه سا کِه تا اُو اٙوِ سٙردِس وِ گِلی پازن وُ کوگون بنشینه، بخوره تُر بِرسونه خُوسه وٍ رُو. هُو وارازنه خُوسِ جُورِ بٙهیگی کِه پُرِ فیسِ دُوا نازْ کٙشه بارِ هُنه هٙر شٙو وُ هٙر رُوی زٙمونه.
نٙیدی تُو دُوارته کِه گُل بٙلگِ دِرهدا، وِ جُورِ دٙفٙکی خٙیف وُ چی کوگِ نٙری باز اِبازن وُ اِخُونن یَ دُو بیتی وِ شُلیل وُ گُل گیس وُ غم یاریار،صداسون اِرٙسه گوشٍ کٙهو پیر،اِبُو هاچق وُ اِی جُمنه رکاوِ گُل اٙورا وُ گه گا اِغِرِمنه،مِثِ یَ نٙره پلنگی وِ مِن جنگ وُ اِریزه همه ی اٙوِ تیاسه سٙرِ هٙر کُول وُ کمر تا کِه رٙوون بُو دُو هزار چٙشمه یِ چی اٙوِ تیه پاک.
کُر مٙندیه کِر تُو وِ تـهِ وار وُ نٙدونی کِه سراپای ولات،پُرِ پُرس هِید گُل خٙش بُو کِه و ِ یاقوتن وُ فیروزه وُ گوهر، اِگُهی پیر هنرمند،نِشونده کُلِ اُونُونه میونْ تاج لُری شاه،کِه عادل هِد وُ جاس هِید میون دلِ کُل مردم ایرون،یا یٙو تُو وِ سُوسٍه(۱) بِنیر گُل کِه اِسُوسه وُ چُنُو غُف اِزنه دٙر وِ جُور، مُور جلالی کِه جٙغلْ یٙلِ فضول رِیدنه اٙو وُرمِنِ لُنٙس،یا باز چُنُو بُوی اٙوندُول وُ کِلوسْ دل اِنٙوازه کِه اِگُوی تُو کِه هزار مٙقلِ پُر تٙش بِوٙنی فِنج وُ بِریزه بـٙن وُ کازُل وِ منِ دشت.
تُو مٙه نِه بِنه کِه وِ خجالت اِگُرُوسه مِنِ اٙورا وِ وٙرِ کُه کِه هُو، جُورِ لِوینه سٙر وُ ریس آرد گِریده وُ شِور جُورِ پٙلِ زال،نهاده وِ سٙرس بٙرفِ چه کافور. بِنیر کُه چه بُلنده وُ مِثِ پٙل مٙنیجه خُو دراره هُو یکیسِه وِ منه چه،هُو چُنُونه کی اِگُوی رُسٙمِ دٙورون سٙرس رٙهده مِنِ اٙور وُ اِجٙرنه لٙوِ شٙونه وِ مِنِ کُلِ ولاتای خُوه لُر،یٙو باز بنه باندیل اِز هُوبٙره تا غازغلونگی کِه وِ دیر وٙیدِنه سی دیدنه رِیِ وِ بهشت خُوترِ اِی کُه وُ ولاتِ لُرِ ایرون.
نی رِه مُو وِ ویرم ریِ گلرنگ همه کُهنه ولاتا کِه اٙوس گُلِ گُلاوه وُ حتا خار بیاوون هُو زنجیر کُنه پای دل وُ بٙنده مِنِ شٙو،مثْ بیجن وُ اُو چه وُ تُو دُونی کِه لُرون هاچقِ کٙد بٙسه یِ اِی کُهنه ولاتن،مِهرس منِ جُونسون همه جا لُونه کُنه جُورِ گِرفگاری اُو کُرِ لٙلر یا کِه هٙمو شُون وُ گُلٍ گیسِ کِه دُونی....
(۱) سوسه= تلفظ نام سوسن در زبان مردم محلی

#خُرم_سعیدی زمستان۹۵ خورشیدی




نوع مطلب :
برچسب ها : خرم سعیدی، بحر طویل لری،
لینک های مرتبط :
پنجشنبه 12 اسفند 1395 :: نویسنده : خرم سعیدی
خرم سعیدی:
«غمخوارک »
شاخ و برگ آمالش در بهار زرد
جای پای اره غم،بر رخسارش 
چشمه مژگانش،خانه دل را آب می زد
در ایام شباب شادی،
در وادی غم غوطه ور
مادر،درِ خانه تنهایی دل را بسته
تا آه وحشی بند نگسلد
و حصر سیاه حسرت
در دل کودکش جوانه نزند
در تحویل و تحول ایام نکبتی

#خُرم_ سعیدی زمستان۹۵ خورشیدی




نوع مطلب :
برچسب ها : خرم سعیدی، غمخوارک،
لینک های مرتبط :
چهارشنبه 4 اسفند 1395 :: نویسنده : خرم سعیدی
:« پنجم اسفند،روز سپندگار مز،مصادف با روز جهانی زبان مادری»
«امبار اندُو»

اٙورِ شٙه،شُونه وِ شُونه هِدن،جُور دُوتٙرکِه سُوار
کُه ی پیر،پشت وِ پشتٍ یٙکن،نیم وِ تاریکی وُ نیم دیه رُوشِنن
اُو شوِ پا وِ رِکاو،وا حُنکی هِد حساو
پشتِ کُله کُه وِ دیر،جور یٙ دیو سیا،ریس و بالا نها
شٙو دینِ افتو وٍ دٙو،پشت بیاوون سُوار
مٙه نِه بِنٙه کِه چطو،پشت تُل وُ مُل وِ دٙو،شٙلِه وُ لُق اِی کنه جور یٙ اٙولاق پیر
تیلهِ مٙه نُوبٙتی،پُی سٙر وُ پاسُون پتی،تیف زنن یک یکی،مِن سر وُ ری آسمون
کهنهِ نورا سُوار،هی اِبلیون وِ دیر،جُق اِخورن مین یک جور سر مُورجِلال
زیر تل آسمون،زیده هُو زِل هٙر دمون
کدِ دلس بُوره وِ،زیر زیاتی بار
خرس وٍ مرزنگ رٙوون،جور جُو مٙرغُلون
هُو وِ گِمونس رسه،طاله بختس سیا،جور سر زلف شو
هی اِغِرمنه اگو:جور زمون نها،بازِ دلم مُفتلا
مو‌ وِ دٙو وُ نون وِ دٙو،جور جن وُ بسملا
گُوم گگوم مر چته،ای گُدٙره روزگار
غارنه وِ مٙزگ سر،هی اِگو ای کُر میر،قاوضی یا کور وُ کر

#خُرم_سعیدی زمستان۹۵ خورشیدی





نوع مطلب :
برچسب ها : شعر نو محلی بختیاری، شعر نو نیمایی بختیاری، شعر نو لری بختیاری، خرم سعیدی، امبار اندو،
لینک های مرتبط :
پنجشنبه 28 بهمن 1395 :: نویسنده : خرم سعیدی
خرم سعیدی:
«پیکار درد»

«برای مظلوم ترین خاک،خوزستان قهرمان»

آغوش مشت دشت
در سرخناک خاک
تن به چنگ جنگ داد.
دستٍ بسته بوته ها
در گوی گل چشمان قطره غرق
عشق بهار،در گنگنای ناله گم
صدای سایش پاهای متحد
رنگ خواب غبار را زدود
جوانه غرور نور
زیر سایه ها پنهان
خواب سیاه آفتاب را می رباید
سینه باد داغ،دود در چشم خواب می ساید
مزرعه دل،در هوای شیشه ای صبحدم
چون دم مار زندگی
شانه به شانه روزگار تلخ
با دو همزاد درد و کار
به ناچار پندار بهار
پیکار درد را تحمل می کند.

#خُرم_سعیدی غباری زمستان ۹۵ خورشیدی
Telegram.me/khorram_saeedi




نوع مطلب :
برچسب ها : پیکار درد، خرم سعیدی، شعر نو، شعری برای خوزستان،
لینک های مرتبط :
یکشنبه 24 بهمن 1395 :: نویسنده : خرم سعیدی

« غم خورشید »

خروش خون خورشید
پای گردانید،از کهن کار سیه کاسه.
پرده تار ماه
در دشت پشت روز
می دروید حاصل مزرعه گندمزار سیاه.
خوشه خرمن خنجرگزاران
آن شنگولان خوش باش و خوش نواز
در شٙکرخواب دیبای دیبقی
با ناز کمان ناوک
صبر از برگ برگ دریای دل ربود.
گلمیخ زخم رخ یاران آسمان
سیه پوش کرد خیل خیال رفیق شفیق
در غم یک خورشید و هزارهزار شب.

#خرم_سعیدی زمستان ۹۵ خورشیدی
Telegram.me/khorram_saeedi




نوع مطلب :
برچسب ها : غم خورشید، خرم سعیدی، شعر نو،
لینک های مرتبط :
پنجشنبه 14 بهمن 1395 :: نویسنده : خرم سعیدی

«آسمونی مردم»

خٙوٍ خال خیالت
غُوار غم ریزه وِ دلِ بی قرار
اٙی بی سوزه زار،زمستونی بهار
دِهون تفنگت بی فریاد داد
لشکر اور کورت،سوار سینه کُه
سر گرم بازی سایه وُ زِمین
چی گله گرگی اٙویده وِ رٙم
بادِ بادلوی آواره بیاوون 
بی گرت لیله وِ دٙو
اِژدهای شو وُ کُه دٙس داده یک
چی دالوی پوز بسه و قهر
دشنت نشسه و پوست سینه
وا غیظ و غضو
خوشی مردم خورن
مین ای زمون شیم.

#خُرم_سعیدی زمستان۹۵خورشیدی




نوع مطلب :
برچسب ها : شعر لری، شعر بختیاری، شعر لری بختیاری، شعر نو بختیاری، خرم سعیدی، آسمونی مردم،
لینک های مرتبط :
یکشنبه 3 بهمن 1395 :: نویسنده : خرم سعیدی

«جاودان مردا»
تقدیم به آتش نشانان قهرمان
(آدمی تا زمانی که سختی های خودش را می فهمد زنده است،اما وقتی رنج دیگران را درک کرد انسان است. تولستوی)

بی رحم و هولناک،آن دیو آتشین
آن اژدهای سرخ
آه دلش دمان 
زرد است از خجالت و گاه هست روسیاه
از عزم و تلاش تو 
شعله،سر فرو آورد و قامت نموده خم
حتی دیوار بی قرار بهمن آوار
بنهاده سر به پای تو
ای جاودانه مرد
جانت غرامت نبرد
در سوگ مرگ زا
شعله حسرت ظفر به دل
در هجر یاران جان نبرد 
باران دیده ات ،گشتست مشتعل
ای جان به کف عزیز،آتش نشان جان
بنگر به اشک رحمت ایران،مادران
بر جاودان شدگان کهن دیار
در قحط سال انسان این زمان 


#خرم_سعیدی زمستان ۹۵ خورشیدی




نوع مطلب :
برچسب ها : جاودان مردان، شعری برای آتش نشانان قهرمان، آتش نشان شهید، خرم سعیدی،
لینک های مرتبط :
دوشنبه 20 دی 1395 :: نویسنده : خرم سعیدی

«شب جا»

چون کلاه روز از سر اوفتاد
لال شد خورشید و بختش تار تر
پیرهن زد چاک و خاکی کرد سر
روز پر آشوب دست از جان کشید
شب بخورد آن نیزه های خون چکان
گام او دودین و پر کین کهن
نور را افسون نموده دیو وار
کوژ زنگارین بی بنلاد پیر
مثل بازاری ست رنگارنگ و بی رونق اسیر.
ماه از راه دراز آمد به دشت
پشت او از ظلم خم
لشکرش پر پشت و پیشش بیقرار
تخت سیمینش بجا
کم فروغ و پا به قیر
وان حریرین جامه اش 
جامه سودابه پر کید کین
روز ما همچون سیاوش شد شهید.
لاژوردین چادر شب بر قرار
پیرهن بر تن ز دیبه جنس چین
ابروان پرچین و زلفین سیاه
لاله های واژگون دشت شب
حصر اندر خیمه گاه آهنی کینه گاه 
وان زمان که روز شد پیروز، شد
باز شب چیرست بر دشت و دمن
آسمان تارست و روزش پر فتن.

زمستان ۹۵ خورشیدی




نوع مطلب :
برچسب ها : شعر نو نیمایی، خرم سعیدی، شب جا،
لینک های مرتبط :
شنبه 18 دی 1395 :: نویسنده : خرم سعیدی
خرم سعیدی:
«ادامه کین خون سیاوش پاره چهارم »

سیاوش،فر و بختش خفت و با کین شه توران بشد او جفت
یکی بی مغز« گرسیوز»که بدگو بود و با بَددیو بُد دمساز
سگال بد نمودش شاه بی مغز سبکسر ،آنِ توران را
نمود آهرمنی ره را برای آن انیرانی برادر کو مدامش تشنه خونست
به مثل دیو اکوانش و یا دیدار چشم گاو
همه وارونه می گفتند خوبیِ سیاوش کو 
زمان نادیده بد گفتار یا کردار بد از او
کمر بستند بهر جان پاک نیک شه پرورده رستم
اجل بر اسب بنشاندند به بانگ تیز می راندند
برِ آن بی گنه تازید و خورشیدش تبه سازید.
سیاوش شاه برِ شه اسب مثل کوه بد آرام
نگه می کرد کژ اندیش قوم نابکاران انیرانی.
سران لشکر توران،ز بیم افراسیابِ بد کنشتِ دیوگونِ دون
برِ آن شاه و اسب پیلگونش ،نیزه و گوپال باریدند
به فرمان ستمگرشاه مردم کش،تهی از فر هر ایزد
سیاوش را به سوی آن بیابانی که هرگز هیچ جاندار زمین رویی
کزان سر بر نیاوردی،چمان و گه خمان بردی
گزند روزگاران بین و کار مردم کژ پیش
گشودستند درِ کینه،در آن دشت ستم گویی
نهادستندکشتی ها برِ دریای خون برپا
تن پیلین شه را، بر زمین خشک افکندند
سر سیمین او را بر لب زرینه تشتی خوار بنهادند
و با الماس گون تیغی تنش از سر جدا کردند
تنی چون اژدها غلطان و خون گرم او جوشان
گیاه پر سیاووشان ابا اندوه و غم رویان
دم مرگش چنین واگویه کرد آن شاه
ز من شاخی برآید تا ستاند کین من از این بدِ بدخواه
نماید تازه آیین جوانمردی و رادی اندرین دنیا
درآرد داد اندر سربه سر گیتی به زیر پا...
خروش از آسمان زد بانگ تا خون سیاوش دید
سپر زرین خورشیدش سیه گون شد
وزیدش گردبادی سهمگین و روز،شبگون شد.
فرنگیس آن گل همدم چو آگه گشت
دلش پر آتش کینه رخش خونین
گشودش آن در گنج سیه چشمان و رود بی کران خشم جاری شد
چکیده بر رخان لاله گونش لولو لالا
بزد چنگی بر نیلوفرین گیسش
برید آن مشک فامین گیس،میان را با دو گیسو بست
و با ناخن گل رو را خراشید و  پدرافراسیاب و گردش بی مهر دهرش ناسزاها گفت.
خبر چون برق،ایران و هم ایرانی براشوبید
دوتا کشور یکی چون آتشست و دیگری چون باد
دل آشوبِ سران لشکر ایران،پر از اشتاب و رود مهر خون جوشان
به زیر سم استوران ایرانی
تبه گردید هم توران و تورانی
از آن ایام تا جاری بود رودی
همه گیتی برِ خون سیاووشان و دیگر بیگناهان تا ابد جوشان
بود نفرین ابر بدکار و بدکردار هر دوران.

#خرم_سعیدی زمستان۹۵ خورشیدی

Telegram.me/khorram_saeedi




نوع مطلب :
برچسب ها : شعر نو حماسی، پاره چهارم کین خون سیاوش، خرم سعیدی،
لینک های مرتبط :
یکشنبه 12 دی 1395 :: نویسنده : خرم سعیدی

«مادر »
شب،شاخ گل شب بوی گیس مادر را تاباند
با شکوهش
ماه مشتبه شد
خورشید خفته بر آشوبید
آنگاه لاشه های باران را شست
برای پراکندن دلپذیرترین رایحه او.
می دانی ای دل
پری پیکرترین مرغان دریا در سکوت زمان
جوانی او را چیدند 
بر بلندای نیلوفر گیسش
از آسمان گذشتند
تا سرود جوانی سفرکرده اش را سر دهند
برای قرن ها و نسل های بی انسانیت.

#خرم_سعیدی زمستان ۹۵
Telegram.me/khorram_saeedi




نوع مطلب :
برچسب ها : خرم سعیدی، مادر، شعر نو،
لینک های مرتبط :
چهارشنبه 8 دی 1395 :: نویسنده : خرم سعیدی

«خٙوِ شٙو»

مار،سٙر گنج وٍ خٙو

کُم پٙتی گُسنه صِحاو

گِرگٍ گِرگ شُون وِ گُوش

سگ وُ گُرگ دادنه سٙرخٙط وایٙک

گُوسیل وِل مِنِ قاش

کخدا مال ندونه کِه تٙریده کِلِ مال خٙو کِرده

وِ مُو گوده یه گگو

مٙر نٙدونی ای کُر

« کهخدا پٙسبٙرکه»

تٙرس وُ تُرسا سٙرِ جا .

شٙو اِگُوی پا پِخٙوه

کی اِبُو اُو گُویِ سُور

چند گُمبک بِزنه

جُل شونه بکنه




نوع مطلب :
برچسب ها : شعر لری بختیاری، شعر نو بختیاری، شعر نو لری، خو شو، خرم سعیدی،
لینک های مرتبط :
جمعه 26 آذر 1395 :: نویسنده : خرم سعیدی

« دا »

هُو کِه چین شولار قِریس 

طَهنه وِ گُمب گُل ای زی

گیلِ میناس،ری گُشون افتو بی 

شُرنگ شُرنگ بَن سیزنس 

زُلال چَشمه سارون ،

مُهره ی دِلروای مینجا بُن ناس 

دلِ افتونه اَو اِی کِی

جَوونیسِ وا لِخلِخه هام وِ پیری گره زَی 

اسبیدی تُرنس وِ ری سیاهیم.

جُوون وَرگَرنِ گرمِ تَنیر سینس 

هِرنگ دلم بی 

هُو سی مُو مایه حیاته نه اَو .

یه حرف وُ دُو حرف وانمم نا

شاهِ کشور وجیدمه وُ نُمس حَک دِلم 

سایه شادی وُ غَمُمه وُ دلگرمی افتو تَنُم 

سَکُو، وا بُضغِ گِلی گِر گِلامون کِرده 

مین آسمون خیال،دین جوونی بلا اویدس گرده

#خرم_سعیدی پاییز۹۵ خورشیدی





نوع مطلب :
برچسب ها : شعر نو محلی بختیاری، شعر نو لری بختیاری، شعر نو لری، شعر نیمایی بختیاری، خرم سعیدی، دا،
لینک های مرتبط :
دوشنبه 15 آذر 1395 :: نویسنده : خرم سعیدی

« ادامه کین خون سیاوش ،پاره سیُم»

دوپاره شوم پیوندان،همان سودابه و کاووس
که از وی هنر و فر پر کشید و رفت 
فریب گنج خورد و رنجِ پورش ساخت
ز زهر کین و خود خواهی،جگرگاه گل شاهی 
به درانید مثل پور زال زر،گاهی
به دشت شاهی ایران،دوباره باد کاریدند و طوفانش سبب شد
آن یکی فرزند بی مانند ایرانی،ببرد مهر دست شادی شاهی
گُسی گردد به جنگ،افراسیاب بد کنشت شهر تورانی 
کسی کو ترکشش پر گشته بُد از آتش کینه،و کار کارزار روزگارش بوده است زهر گزاینده
به دشت شاهی ایران،درخت شعله اندر سینه می کارید
نگون سار است کلید شوم دیوین هوش او در چاه کینه ژرف
ستم پیشه شهی کو می گشوده نو به نو نقبی
به مانند گراز،هاماوران تازی
همی تازید گه گاهی به سرحدات دور کشور ایران و بنمودش ورا چنگال.
و اما،زان طرف صف بر کشیده لشکر ایران
سپهدارش سیاووش شاه
و چون تکرار می گردد سپیده ،تابش آیینه رخسار شاهش بد.
توانگر،گرد،دریاواردل از ملکت ایران
سواری،پهلُوی،بر اسب رهواری به رنگ تنگ دل شب بود
و چون خورشید رخشان کو کشد شمشیر
شب بیداد ره گم  کردی از دادش
بهشتی بود سرشار از رگ و پیوند شاهنشاه ایرانی 
مدامش داد می دادی و یاری می رسانیدی به مظلومان و اندوه می سترد  اندهگساران را.....
#خرم_سعیدی پاییز۹۵ خورشیدی




نوع مطلب :
برچسب ها : شعر نو حماسی، ادامه کین خون سیاوش، خرم سعیدی،
لینک های مرتبط :
پنجشنبه 4 آذر 1395 :: نویسنده : خرم سعیدی

پاکبان ( رفتگر)
«به سپوران ،این لشکریان شب بیدار»

کوسِ شب کوفت کمانش به زمین
شهر ،خاموش و به خواب 
وان زمانی که زند،آسمان چنگ یخی را به زمین
یا کند از تفِ تب کف به جبین
هست بیدار عزیز آن هنگام
می کند پاک، رخ و ظاهر شهر 
آنِ شهری که تمام آلوده ست
جام لبخندِ دو چشم از سر سوز 
تلخ جام گذرانش باشد 
کارزار غم و درد 
«پاکبانِ» شب سرد
باد در دست و دمد 
تفِ دل را بر دست 
به زمانی که تمام آلودست.
#خرم_سعیدی پاییز۹۵ خورشیدی




نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
دوشنبه 24 آبان 1395 :: نویسنده : خرم سعیدی

« بهارانه»

زمستان راه را بگشود و دست کین رها بنمود
سپهر گرد،گردان گشت و ماه خوب چهره چون بتان سومناتی شد
در باغ بهاران با کلید مهر بازی کرد
همه شب هاش روشن گشت از نور گلای نورباران بهارانی
خروش فش فش آن کوهه آب روان گویی
گلی تنهاست اندر باد،چمان و گه خمان می گشت
کنیز کوه بنهاده به آتشدان دوصد خروار گلها را
درختانش به پا استاده اند و دستها در کش
به پیش شاه نوروزی نهادستند گوهر ها
نگه کن ابر خورشیدی فشانده یال نورش را برِ ابر گهر باران
نهاده تخت آن رنگین کمانش را برِ هر دشت و هر دامن
تو گویی برف بر تختی ز پیلسته نشسته در سرش تاجی ست از کافور
زمان گویی شماله عنبرینش را نهادستند بر آتش
زمین مثل خروس رنگ رنگ آرا ،بهم می زد پر و بالی
غلام خانه زاد شب، ز ترس روز،رنگش زعفرانی گشت و لاغر شد
گرفته دامن شب تنگ همچون سنگ او در بر
چو صبح نازنین آمد،گلی در دست و می بوید ورا چون مادری کو می نوازد کودک یک دانه خود را
دل از اندُه تهی می گشت چون می دید این دنیای دیبا پوش زیبا را.

#خرم_سعیدی پاییز۹۵ خورشیدی



نوع مطلب :
برچسب ها : بهارارانه، خرم سعیدی،
لینک های مرتبط :
پنجشنبه 20 آبان 1395 :: نویسنده : خرم سعیدی
خرم سعیدی:
« ادامه کین خون سیاوش»

سرِ خود خم نمود آن تیز پا آتش
به مانند گلی خش بو،گرفته شاه را در کش
همان شاهی که باز باورش چون کرکسی بر آسمان،ایران،پران است و آن اسب سیاه راهوارش تخت
کلاهِ خُودٍ خود تاجش
دل و بازوش باشد یاورش در رنج و هر سختی
تنش پیل و دلش فش شیر،شکوفا رخ، به سوی پیشه کژ کاووس رخ بنمود 
سیاوش دیده بد رنج و نشد از گنج شاهنشاه برخوردار
پدر ناورده مهری بر پسر بر سر و شد ایدون و با دیوان هم آگون 
نهاده هوش و گوشش بر سر سودای سودابه 
سگالنده شهی بد کیشِ تیر آیین،ببسته سخت دل بر تخت و آب مهر را بندید بر فرزند .
زمانی را که بر خوانی،تو شیرین قصه این شاه،از شهنامه توسی 
نمایی از بن دندان بدان دیوانه ی گم کرده ره،کاووس کشانی 
بگویی کاش: اسیر دست دیوان تا ابد می ماند در « مازن» و آن خسرو پرستِ پور سام گردِ شاهی بخش 
ورا بگذاشتی نا سر بریدندش به صد زاری و تختش همچو بختش سرنگون می شد به هر خواری
و یا آن دام دیو_ سودابه_ در آن دشت ، اسیر چنگ یک شیر ژیان می گشت....

#خرم_سعیدی پاییز۹۵ خورشیدی




نوع مطلب :
برچسب ها : ادامه کین سیاوش، خرم سعیدی،
لینک های مرتبط :


( کل صفحات : 16 )    1   2   3   4   5   6   7   ...   
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :